چاووشی یه جایی خونده که: " نه خواب راحتی دارم نه مایلم به بیداری"...

به نظر حس تلخیه این حال، ولی تلخ تر از اون؛ جاییه که تتلو میگه " من با چشای بسته بیدارم"؛ فک کن ینی حتی از یه خواب ناراحت هم محرومی، بیداری هم که هیچ!

اگه منطقی نباشه اختلاف ارتفاع چارپایه ی زیر پات با سقف آرزوهات؛

وقتی خیز برمی داری واسه به دست آوردنشون؛ طبیعیه بند بیاد نفست اگه بند نباشه به جایی دستت!

به نظرم پشت هر احساسی؛ درواقع حس ترس وجود داره به شکلی...

ترس از امید، اگه واهی باشه؛ ترس از شادی، اگه تموم شه؛ از غم، اگه ماندگار بشه؛ از درد، اگه کشنده بشه و...

ترس توازن احساسی ما رو به هم می ریزه؛ و قبل هرچیزی سعی می کنیم با گریه کردن این بهم ریختگی رو هضم کنیم...

واسه دو تا آدم که خودشون توی این دنیا اضافی ن؛

اضافه کردن یه موجود دیگه؛

اضافه کاری نیست؛ غلط اضافیه!!!

ترفند زمان برای به حاشیه کشوندن مشکلات خیلی ساده ست؛

پرده برداری از مشکلات جدیدتر و البته در ابعاد وسیع تر...

گاهی تو زندگی تک والدی؛

والد باقی مونده تبدیل میشه به یه دیکتاتور، به یه غول...

و باید بین گیم آور شدن و شکست غول یکی رو انتخاب کنی؛ چون با یه غول نمیشه وارد مرحله ی بعد شی؛ این ینی یه بازی دو سر باخت...

و ترسناک تر از باخت اون قسمته ماجراست که خودت تبدیل میشی به غول مرحله ی بعد...

چند درصد بیشعوری و بی فرهنگی این ملت مربوط به رژیم و حکومته و چند درصدش ابتکار عمل خودشونه؟